ขอบ่น....$%*%#)#$#@)_%
ช่วงนี้ไม่ไหวจะเคลียร์แล้ว ขอระบายหน่อยนิดนึง แต่ขอละชื่อไว้ไม่เอ่ยนาม 555
คือแบบว่างานมันน่าด่ามากๆอ่ะ มันซ้ำซ้อน มันเยอะแยะ งานหนักยังสู้ไหว แต่ไอ้งานซ้ำซาก ทำซ้ำหลายรอบ มันเริ่มจะรับไม่ได้แล้ว ... ตอนนี้เหมือนทำให้ผ่านๆไปที ให้มันเสร็จไปวันๆ เขียนงานอย่างไม่มีความสุขเลยจริงๆ สงสัยจะได้เวลาหาลู่ทางใหม่อีกแล้ว ถึงจะเป็นบริษัทที่มั่นคง แต่ถ้าเป็นแบบนี้ไปเรื่อยๆ รับรองวันนึงความเก่ง ความสามารถของเราคงหมดไปกับอะไรแบบนี้แน่ๆ
พูดแล้วก็อยากจะร้องไห้ ><~
มันทรมานนะการที่ต้องมาทำอะไรที่ไม่ใช่ตัวเอง พยายามที่จะรักและทำมันให้ดีแล้ว อดทนอดกลั้น แต่มาถึงวันนี้มันเริ่มจะอดทนอดกลั้นไม่ไหว ความสามารถเรามีมากกว่านี้ มากกว่าจะต้องมาทำอะไรแบบที่ทำอยู่ ในเมือเขาไม่เห็นค่า เราก็ไม่เห็นจะต้องอยู่ต่อไปให้มันช้ำใจเลย ฮือๆๆๆๆ
มันน้อยเนื้อต่ำใจจริงๆ
เราเคยได้ยินคำสอนน่าคิดอยู่อย่างหนึ่งว่า
"ถ้าเราชนะที่นี่ ไปที่อื่นเราก็ชนะ
แต่ถ้าอยู่ที่นี่เราไม่ชนะ ไปที่อื่นเราก็ไม่ชนะ"
ก่อนจะออกจากงานที่นี่ก็สะสางงานที่ค้างอยู่ให้เสร็จเรียบร้อย อย่าให้คั่งค้าง เอาชนะมันให้ได้ แล้วก็ไปค่ะ เอาใจช่วย อิอิ
แต่เมื่อมันไม่มีอะไรที่ดีกว่าให้โผไปหา เราก็ต้องอดทนไปก่อน